Af en toe een fragment - Roman Krznaric

Steeds meer mensen associëren Carpe Diem met het concept van 'leven in het moment'. Terwijl het voor mij ook moet gaan over kansen grijpen voor politieke en sociale verandering. En hoe ga je dat bereiken als je blik altijd maar mindful naar binnen gericht is? Gaan we Trump bestrijden als mindfulness ons leert om te accepteren en niet te oordelen? Werken we aan onszelf, of aan de wereld?

Fragment uit een interview met Roman Krznaric in De Standaard.

Af en toe een fragment - Marli Huijer

Is meedoen aan de Olympische Spelen discipline? De vraag is of je nog zo hard kunt lopen als de competitie wegvalt. Loop je om te lopen, of loop je om te winnen? De discipline die ik voorsta, hanteer je omdat je iets de moeite waard vindt, niet omdat je er beter in bent dan iemand anders.

Marli Huijer over discipline in een interview met dS Weekblad.

The Paris Review - Kurt Vonnegut

Een paar jaren terug tikte ik in De Slegte De ontdekking van de literatuur op de kop. Voor dit boek selecteerde Joost Zwagerman twintig interviews met schrijvers uit het archief The Paris Review, een vermaard Amerikaans literair tijdschrift. Het interview met Kurt Vonnegut is me altijd bijgebleven.

Tijdens de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog was Vonnegut getuige van de bombardementen op Dresden. Hij maakte deel uit van een groep Amerikaanse gevangenen die werd opgesloten in een ondergronds slachthuis. Die ervaring vormde de aanleiding voor zijn bekendste boek Slaughterhouse-Five.

Vonnegut is een lolbroek. De ene keer praat hij over zijn herinneringen aan de oorlog, het andere over twerps. Excuseer? Twerps? De interviewer stelde zich dezelfde vraag.

Interviewer:
Wat betekent twerp dan in de strikte zin van het woord, wat is de oorspronkelijke betekenis?
Vonnegut:
Dat is iemand die een kunstgebit tussen zijn billen klemt.

I:
O.
V:
Pardon. Tussen zijn of haar billen. Anders beledig ik de feministes weer.

I:
Ik begrijp niet helemaal waarom iemand dat met een kunstgebit zou doen.
V:
Om de knopen van het leer op de achterbank van taxi's af te bijten. Dat is de enige reden waarom twerps dat doen, het enige waarvan ze hitsig worden.

Op de website van The Paris Review vond ik het hele interview. Schaaf je Engels bij en get reading.