Af en toe een fragment - Connie Palmen

Vragen van anderen brengen mij meestal in verlegenheid. Ze klinken alsof ik ze mijzelf nooit gesteld heb en naarmate ze me onbekender voorkomen, hebben ze meer gewicht. Er moet toch een reden zijn waarom je jezelf de vragen die je bij iemand anders oproept, nooit gesteld hebt? Is er iets dat je voor jezelf geheim houdt, een verborgen kwaad, een ongewenste karaktertrek, een onbekend domein in jezelf, waarvan de ander, degene die de vraag stelt, een vermoeden gekregen heeft? Ik hou er wel van, maar neem ze het liefst mee naar huis, naar de plaats waar ik alleen ben en pas werkelijk over een antwoord na kan denken. Het antwoord wat ik ter plekke geef is provisorisch, onvolledig, een eerste gissing.

Fragment uit De wetten van Connie Palmen.

Eindejaarsvragen 2016

1. Wat is het beste boek van 2016?
Sinds april houd ik een leeslijst bij en sinds december heb ik een goodreadsaccount, dat maakt het beantwoorden van deze vraag een stuk makkelijker dan de voorbije twee jaren. Twee trends: veel vrouwen en vooral non-fictie.

De eenzame stad van Olivia Laing
Een boek dat het thema eenzaamheid recht in de ogen kijkt aan de hand van kunst.

Waarvan wij droomden van Julie Otsuka
Een boek in de we-vorm? Het kan!

I.M. van Connie Palmen
Hartstochtelijke liefde in woorden gegoten (zonder stroop). Kan een schrijver een lezer veel dichterbij laten komen dan Connie in I.M.?

A Sting in the Tale van Dave Goulson
Een boek over het belang, de kracht en de pracht van bijen in een swingend Brits taaltje.

Stet van Diana Athill
Een boek over Athills ervaringen als redactrice bij uitgeverij Andre Deutsch Ltd., geschreven in haar typische ietwat gelaten stijl die desalniettemin bulkt van de levenskracht.

A Wilderness Station van Alice Munro
Een bundeling van Munro's knapste kortverhalen uit de periode '68 tot '94. Als je favoriete oma een boek was, dan heette dat boek A Wilderness Station.

2. Wat is de mooiste boekentrend van 2016? 
De aandacht voor (boeken over) de kunst van het lezen.

3. Welk boek verdient in 2017 een tweede kans?
Omdat één boek kiezen niet te doen is, ga ik meteen voor een genre: literaire non-fictie. Een genre dat in België wacht op een goeie eerste kans, toch? In 2016 had ik het geluk rond te struinen in Hatchards en Waterstones, twee Londense boekhandels. Mijn mond viel open toen ik het non-fictie aanbod zag. De boekenkasten werden zelfs onderverdeeld in sub-genres. Mijn reisgezelschap hoefde niet in mijn arm te knijpen. Het was allemaal echt, tastbaar, te koop enzo. Dat moet bij ons toch ook kunnen? Hierbij een oproep aan alle bevlogen essayisten, vertalers en uitgevers om er werk van te maken.

4. Welk boek wil jij in 2017 zeker lezen? 
Altijd meer dan het afgelopen jaar. Op Goodreads nam ik me voor om 88 boeken in 2017 te lezen. Dat is 1,5 boeken per week. Moet lukken.

Gisteren botste ik op een oud bericht op mijn blog waarin ik jubelde over het werk van Edith Wharton, Eudora Welty en Dorothy Parker. Het is er sindsdien niet van gekomen om me in hun oeuvre te verdiepen. Dat moet in 2017 veranderen. En verder wordt het hoog tijd dat ik eindelijk begin in Alice in Wonderland van Lewis Carroll, The White Album van Joan Didion en On Photography van Susan Sontag.

Lees ook:
Eindejaarsvragen 2015
Eindejaarsvragen 2014