Posts tonen met het label Hasselt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Hasselt. Alle posts tonen

zaterdag 24 juni 2017

Vind ik leuk - 5 koffiebars in Hasselt waar je een boek kunt lezen

Koffie en een goed boek, meer heb ik niet nodig om gelukkig te zijn. Hasselt bedient me op dat vlak op mijn wenken: ik kan op veel plaatsen een lekkere kop bestellen en me verdiepen in een boek. Dit zijn mijn vijf favoriete adressen. 

1. De Sladerij 
De Sladerij
Wat: Een saladebar op een boogscheut van het treinstation en de Grote Markt. Je kunt er ontbijten, lunchen en aperitieven.

Waarom: Van een Scandinavisch geïnspireerd interieur gesproken, De Sladerij heeft het allemaal: witte muren, houten tafels en kamerplanten. Op het menu staan overnight havermout, tzatziki van rode bieten en salades met tarwekiemen, bulgur en vegetarische balletjes. En dat alles wordt klaargemaakt en opgediend door iemand die altijd goedgezind is: Géraldine, het brein achter De Sladerij.

Breng een boek mee: De koffiemachine pruttelt, de gasten spreken met gedempte stem en de achtergrondmuziek staat zachtjes. In De Sladerij is het rustig zitten en lezen, zowel binnen aan de lange tafel als buiten op het terras. Boek vergeten? Geen probleem. Er ligt altijd wel ergens een krant of een magazine.

Wat moet je bestellen: Een kop koffie met bananenpannenkoekjes met sojayoghurt en seizoensfruit.

Adres: Havermarkt 39 b2


2. Tarte Tatin
Tarte Tatin
Wat: Een taarthuisje in de schaduw van het oude stadhuis. Je kunt er terecht voor ontbijt, lunch en vieruurtje.

Waarom: Met de slagzin 'stressed' is gewoon 'desserts' achterstevoren gespeld!, heeft Tarte Tatin alvast mijn aandacht te pakken. Wat ook helpt is dat de uitbaters Liesbeth en Kim een hart voor literatuur hebben: één keer per seizoen zetten ze de deuren open voor Zeghetmettekst en het interieur staat tjokvol boeken. De stukken taart zijn royaal en de prijzen laag. De koffie wordt opgediend in kopjes met een gouden randje.

Breng een boek mee: Tarte Tatin is een plek waar koffie, taart en literatuur drie handen op één buik zijn. Je vindt er altijd een plekje om je met een boek te nestelen, bijvoorbeeld binnen op de lederen driezitsbank of buiten op een van de felblauwe terrasstoelen. Boek vergeten? Geen probleem. Waar je ook zit of ligt, overal in de zaak kun je de hand op een tweedehandsboek leggen. Lezen bij Tarte Tatin is als lezen in je eigen woonkamer.

Wat moet je bestellen: Een stuk chocoladetaart, een groot stuk chocoladetaart.

Adres: Walputstraat 19


3. Shanti Beans
Shanti Beans
Wat: Een espressobar in het hipste straatje van Hasselt. Shanti Beans serveert koffie en taart.

Waarom: Na het scoren van een nieuwe retro-outfit bij Paplou en een tweedehandsboek in de Oxfam Bookshop heb je nood aan goeie kop koffie, en dat is precies wat je bij Shanti Beans kunt krijgen. Zelfs het interieur lijkt met koffie overgoten: de muren hebben de kleur van een americano, de deuren van lait russe! 

Breng een boek mee: Shanti Beans heeft een bank, en wat voor één! Misschien wel het langste hoeksalon van de Hasseltse horeca. Liever een stoel? Dat hebben ze daar ook. Als je een boek uit je rugzak haalt, dan vraagt de uitbater: 'Wil je dat ik de muziek stiller zet?' Houd jij ook zo van mensen die gedachten kunnen lezen?

Wat moet je bestellen: Een espresso met een plak cake of stuk taart van de dag.

Adres: Dorpsstraat 43


4. 't Pandje
't Pandje
Wat: Een lunchbar/interieurzaak in de buurt van La Bottega (a.k.a. die schoenenwinkel). Op de kaart staan lunchgerechten en vieruurtjes.

Waarom: 't Pandje is klein en verschrikkelijk gezellig. Het interieur heeft verdomd veel weg van de zolderkamer van je tante of nonkel van het zevende knoopsgat. Uitbater Thierry is altijd goedgeluimd en probeert je steevast een stuk taart te verkopen, en dat doet hij ondertussen meer dan dertig jaar! In 't Pandje kun je niet alleen eten en drinken, maar ook een lamp of kandelaar op de kop tikken.

Breng een boek mee: Het leuke aan een zolder is dat niemand je daar komt zoeken, en al helemaal niet als je met je neus in een boek zit. 't Pandje is voor boekenwurmen het gezelligst in de winter, dan brandt de vlam van het gaskacheltje aan je voeten als je aan de juiste de tafel zit (vooraan in de zaak, net naast de trap, maar vertel het niet verder).

Wat moet je bestellen: Een kop koffie met een stuk kaastaart.

Adres: Paardsdemerstraat 3


5. Evolution Café
Evolution Café
Wat: Een café/interieurzaak op wandelafstand van het treinstation en de Grote Markt. Evolution Café serveert ontbijt, lunch en aperitief.

Waarom: Je kunt er werkelijk alles - ALLES! - in een bokaal krijgen: salades, yoghurt met granola of huisgemaakt vruchtensap. En alles - ALLES! - heeft een naam waar je honger van krijgt, zoals Latino Chicken, Sweet Goat of Yellow Greek. Naast het eten en drinken is alles - ALLES! - te koop: van de stoel waarop je zit tot het zoutvat op de tafel (en die is waarschijnlijk ook te koop).

Breng een boek mee: Evolution Café is klein, knus en trendy. Met een kop koffie en een boek maak je van die zalige bank binnen of dat tafeltje op het ommuurde terras buiten de hipste leeshoek van Hasselt. Neem een foto van jezelf en je bent geheid de hit van de dag op Instagram #bookstagram #bookporn #readingnook #epicreadbitches.

Wat moet je bestellen: Iets in een bokaal (duh!).

Adres: Maagdendries 4


Ver-schri-kke-lijk moeilijk was het om deze vijf te kiezen. Hasselt heeft zoveel leuke zaakjes. Dit is slechts het topje van de ijsberg. Ik koos uiteindelijk voor de plekken waar ik tot nu toe het vaakst naartoe ben gegaan. 

Wat zijn jouw favoriete koffiebars in Hasselt? 

donderdag 8 juni 2017

Uitgelezen Hasselt

Uitgelezen Hasselt

2017 blijkt het jaar van de eerste keer. Na de Saturday Poetry Pub en Zeghetmettekst, volgde op donderdag 1 juni mijn eerste keer Uitgelezen. Het live boekenprogramma brengt lezers en boeken samen op verschillende locaties in Vlaanderen. De laatste Hasseltse editie van dit cultureel seizoen stond in het teken van de 25ste verjaardag van de Japanse Tuin. 

Sinds 2003 is Uitgelezen een vaste waarde onder literatuurliefhebbers. De samenwerking tussen het Gentse Kunstencentrum Vooruit en de krant De Morgen presenteert op regelmatige basis een live boekenprogramma in Gent, Leuven, Oostende, Antwerpen en Hasselt. Freelance journaliste Fien Sabbe modereert het gesprek en wordt, afhankelijk van de locatie, vergezeld door Anna Luyten, journaliste, en Jos Geysels, voorzitter van het Vlaams Fonds voor de Letteren. De rest van het panel bestaat uit gelegenheidsgasten.

In Hasselt tekenden Sabbe en Luyten present samen met journalist Eric Donckier, vertaler Luk Van Haute en auteur/zanger Elvis Peeters. Naar aanleiding van het Yokoso Festival ter gelegenheid van de 25ste verjaardag van De Japanse Tuin viel de keuze op drie boeken van auteurs met Oosterse roots: Luister naar de wind & Flipperen van Haruki Murakami, Ik ben een kat van Soseki Natsume en Een bijna volmaakte vriendschap van Milena Michiko Flasar.

Yokoso Festival

Wat heb je gemist? Vier dingen:

1. Het gezicht van Luk Van Haute
Luk Van Haute studeerde Japanse literatuur aan de Universiteit van Tokio en promoveerde op het vroege werk van Nobelprijswinnaar Kenzaburo Oë. Hij vertaalde verhalen van Haruki Murakami, Soseki Natsume, Yasunari Kawabata en stelde de bloemlezing Liefdesdood in Kamara samen. De man bracht inmiddels zoveel tijd in Japan door waardoor hij zelf een erg Oosters gezicht (die oogopslag, die wenkbrauwen!) heeft gekregen. Zoals baasjes die op hun hond gaan lijken, antwoordde hij toen Sabbe vroeg of er Japans bloed door zijn aderen stroomt. Zie jij het ook?

2. De stem van Anna Luyten
Klinkt ze passioneel, bevlogen of een tikje zwoel? Een beetje van alledrie, me dunkt. Ik hoorde haar stem voor het eerst in de jaren negentig in de talkshow Volle Maan, een programma waarin een vrouwenpanel onder leiding van Lea Van Hoeymissen een mannelijke gast interviewde. Luyten schreef telkens een prikkelende ode over en voor de man in kwestie. Ik was te jong om te begrijpen wat ze allemaal zei, maar dat kon me niet schelen. Ze intrigeerde me vooral met de manier waarop ze sprak: traag, bedachtzaam, maar allesbehalve twijfelachtig. Geef haar een telefoonboek en ze laat het klinken als poëzie.


3. De vergulde blaadjes aan het plafond van het SmaakSalon 
Met het SmaakSalon heeft Uitgelezen een toplocatie te pakken. De brasserie is ondergebracht in het Huis de Corswarem, zowat het bekendste en statigste herenhuis in Hasselt. Vul dat huis met boeken en mensen die van boeken houden, en je weet dat alle elementen aanwezig zijn om er een geslaagde avond van te maken.

4. De overwinningkreet (of het gebrek daaraan)
Bij het binnenkomen mocht iedereen zijn naam op een briefje schrijven. Aan het einde van de avond trok de onschuldige hand van het panel daaruit vijf namen. Zij gingen naar huis met een van de besproken boeken. Ik smeerde mijn keel voor een overwinningskreet, maar het werd niks nada noppes. Zo'n exemplaar van Liefdesdood in Kamara had ik anders graag aan mijn boekenkast toegevoegd. De overwinningskreet van zij die wel wonnen, liet te wensen over. Hoe kun je wennen aan een boek gratis en voor niks krijgen? Dan schreeuw je het toch uit?! Rare mensen. 't Was warm, dat zal het geweest zijn. 

Fien Sabbe Jos Geysels Anna Luyten
Fien Sabbe, Jos Geysels en Anna Luyten
Ik stel voor dat de mensen - wie zijn dat eigenlijk? - stoppen met zeuren over de nood aan een boekenprogramma op de televisie. Zolang het er niet is, vinden de mensen dat het er één moet komen. Als het wel gemaakt wordt, zoals het ter ziele gegane Iets met boeken of Man over boek, dan kijkt niemand ernaar. En dat terwijl er met Uitgelezen al jarenlang een boekenprogramma is dat dichter bij komt dan eender welk televisiescherm. Wil je er de volgende keer ook bij zijn? Boek hier je kaarten voor het volgend seizoen. 

woensdag 24 mei 2017

Zeghetmettekst in Hasselt

Zeghetmettekst
Zeghetmettekst geeft elke drie maanden een podium aan dichters in Tarte Tatin in Hasselt. De koffiebar met een interieur tjokvol vintage koffiepotten en tweedehandsboeken is de ideale locatie voor een avondje poëzie. Bijna twee jaar geleden verhuisde ik naar Hasselt en tot nu toe was ik er nog niet geraakt. Op donderdag 18 mei kwam daar eindelijk verandering in.

Zeghetmettekst is het huis en label voor de poëtische teksten van de Limburgse auteur Koen Snyers. Hij publiceerde tot nu toe drie dichtbundels, maakte enkele poëtisch-muzikale vertellingen en slaat bruggen tussen poëzie en andere kunstdisciplines. Voor het Zeghetmettekst-podium stelt Snyers het programma samen en praat hij de avond aan elkaar. 

Tarte Tatin Hasselt

Ik bestelde een kop koffie, een glas bruisend water en een stuk chocoladetaart en luisterde naar Margot Delaet (zeventien jaar oud en nu al een dichteres), Emke Goijens (die een geslaagd jazzy stadsgedicht bracht) en Johan Simons (hij verwerkte de rochelende koffiemachine van Tarte Tatin moeiteloos in zijn performance). 

Margot Delaet
Margot Delaet
© Zeghetmettekst
Emke Goijens
Emke Goijens
© Zeghetmettekst
Koen Snyers (alles komt goed, dichtte hij), Sven De Swerts (soms klonk hij als een minnaar, soms als een psychopaat) en Tineke Lambreghts (die met veel bravoure de zatste dichteres speelde die ik ooit heb gezien) namen het tweede deel van de avond voor hun rekening.

Johan Simons
Johan Simons
© Zeghetmettekst
Sven De Swerts
Sven De Swerts
© Zeghetmettekst
Tot slot zorgde Luuk en de Goden voor muziek (over opblaaspoppen en blind dates enzo). Halfweg de avond dook er ook een zwarte hond op die iets in de microfoon wilde blaffen. Zijn baasje stak daar, tot mijn grote spijt, een stokje voor. 

Luuk & de Goden
Luuk & de Goden
© Zeghetmettekst
Tineke Lambreghts
Tineke Lambreghts
© Zeghetmettekst
Vertelde ik je al dat de taart geweldig was? Bij Tarte Tatin weten ze precies hoeveel (veel!) chocoladeglazuur een taart nodig heeft. Om maar te zeggen: 't was gezellig! Bedankt aan Zeghetmettekst, alle dichters en muzikanten. Dankzij dit initiatief is Hasselt een plek én podium rijker met een warm hart voor poëzie. 

Koen Snyers
Koen Snyers
Heb je zin om er de volgende keer bij te zijn als publiek of performer? Check Zeghetmettekst voor alle data en details.

zondag 8 juni 2014

Vijf x inspiratie

Mensen houden van lijstjes.
Ik geef u een lijst.

Inspiratie, dat verdomd moeilijk te omschrijven ding waar schrijvers beroep op doen om een wit blad te vullen.

Wat inspireert me? Deze vijf dingen bijvoorbeeld:

1. Zeep

Ik was een tijd lang door zeep geobsedeerd, zowel door de harde (een blok) als de zachte (douchegel) variant. In mijn douche stonden een paar transparante potten met atypische kleuren en geuren, zoals een blauwe gel met munt, een groene met gras of een lichtgele met roze grapefruit.

Het was onvermijdelijk dat mijn obsessie in enkele verhalen zou binnensluipen. Twee daarvan staan onafgewerkt op mijn harde schijf. In het ene verhaal spendeert het hoofdpersonage een fortuin aan zepen, gels en bruisballen, in het andere duikt een blok zeep op die geurt naar geraniums en tijm.

Een derde verhaal, Badparels, werkte ik wel af. Ik schreef het in mijn eerste jaar aan de SchrijversAcademie Antwerpen. De opdracht was: schrijf een erotisch verhaal. Badparels gaat over een vrouw die kookt, in bad gaat, de kraan vergeet dicht te draaien en in bed kruipt.

Het verhaal werd opgenomen in de bundel Aangeboord talent. Het boek is niet meer verkrijgbaar, maar misschien (of misschien ook niet, afhankelijk van mijn graad van luiheid) zwier ik het deze zomer op mijn blog.

2. Bongobon

Soms voel ik me de enige mens op deze planeet die nog graag bongobonnen krijgt (hint hint!). Mijn familie- en vriendenkring schijnen die dingen te haten (of toch vooral de vervaldatum). Voor een planner als ik is zo'n cadeau lekker makkelijk. Een datum prikken, leuk adresje kiezen en we zijn vertrokken. Wil je van je bongo af? Reageer op dit bericht. Ik ga graag in jouw plaats eten of op vakantie.

As schreef ik tijdens de module scenario, eveneens aan de SchrijversAcademie. Het uitgebluste koppel in de hoofdrol heeft met een bongobon een weekend in een b&b geboekt. De vrouw trekt erop uit, de man blijft op de kamer om te werken. Een andere vrouw dringt zijn kamer binnen en maakt avances. Het loopt slecht af, of wat had je anders gedacht?

Het grondplan voor het scenario is klaar, maar het scenario zelf moet ik nog schrijven. De vraag is: wanneer? Waarschijnlijk nooit. Het idee leent zich meer voor het scherm dan voor het podium. Ambities om filmscenario's te gaan schrijven, heb ik niet. Misschien maak ik er een kortverhaal van? Misschien.

3. Björk

Rond mijn achttiende werd ik dankzij de release van Vespertine fan van Björk. Een achttal jaren later vertaalde ik, bij wijze van poëtisch experiment, de eerste regels van haar nummers naar het Nederlands. Ik gebruikte ze als aanzet om eigen gedichten te schrijven.

Terugkijkend op die schrijfsels, moet ik concluderen dat het vooral vingeroefeningen waren. Wat is poëzie? Daar had ik toen geen antwoord op. Al schrijvend en lezend ben ik ondertussen dichter bij een mogelijk antwoord gekomen. Ik hoop dat de kwaliteit van mijn poëzie sindsdien ook is verbeterd.

Uiteindelijk bleken twee à drie gedichten toch meer dan vingeroefening te zijn. Ik schaafde eraan tot ik ze goed genoeg vond om naast recenter werk te staan. Het gedicht Woonboot dat via mijn deelname aan Poemtata onlangs op papier verscheen, dateert uit mijn Björkfase. Het wortelt in de eerste regel van Wanderlust: 'I am leaving this harbour, giving urban a farewell.' Woonboot krijg je in de loop van de zomer ook op dit blog cadeau.

4. Badeend

In 2009 dook op de Kanaalkom in Hasselt een gigantische badeend op. Ik was zwaar onder de indruk. Vandalen beschadigden de eend, maar ze keerde sterker dan ooit terug en reisde daarna door naar andere wateren. Ik mis mijn gele vriend nog steeds en pleit voor een permanente residentie op de Hasseltse wateren.

Niet lang na onze eerste ontmoeting schreef ik Badeend, een kortverhaal over een zwaarlijvige vrouw die zichzelf de marginaliteit in vreet. Haar gezapige leventje staat op z'n kop wanneer ze door en vroegere klasgenote voor een diner wordt uitgenodigd. Ze loopt verloren, slaat een mal figuur in het restaurant, loopt opnieuw verloren en eindigt in een park met een meer. Op het water drijft een badeend.

Ik stuurde het verhaal naar de kortverhalenwedstrijd van de stad Sint-Truiden. Het sneuvelde in de eerste ronde. Deze week herlas ik de tekst en ik begrijp nu waarom ik niet verder kwam. Het uitgangspunt van het verhaal zit snor, maar de uitwerking is minder. Een goeie schaar zou Badeend geen kwaad doen.

5. Romeo en Julia

Iemand vertelde me over Huis Clos, een theaterstuk van Jean-Paul Sartre waarin de beroemde uitspraak L'enfer, c'est les autres wordt gedaan. Op youtube vond ik de integrale verfilming uit 1954 van Jacqueline Audry.

De drie hoofdpersonages hebben elk een bewogen levensloop achter de rug. Er kleeft bloed aan hun handen. Na hun dood brengt een dienaar hen naar een luxueus ingerichte kamer. De ruimte lijkt een  vagevuur waarin ze tot in de eeuwigheid tot elkaar zijn veroordeeld.

Daar zit poëzie in, dacht ik.

Een existentialistische cyclus schrijven, dat leek me zwaar op de hand. Ik zocht naar een tegengewicht. In welk stuk vielen nog doden in de naam van de liefde, maar dan op een andere manier dan in het donkere Huis Clos? Juist, in Romeo en Julia. Een liefdesdrama met een romantische saus.

Eitje, dacht ik, laat die gedichten maar komen.
Een hard eitje, zo bleek.
Voorlopig ben ik niet verder dan een brainstormsessie op papier geraakt.