Af en toe een zin

De worm zit in de appel. Ik walg van mijn roeping en zal
ook gaan schrijven, toespraken, pamfletten. Wat doen
de burgers in dit land? Slapen, hun geld tellen, klagen in
de achterkamer. Ik zal 's avonds in een hoekje zitten

Fragment uit Aantekeningen van James Ensor voor Emile Verhaeren van Joris Iven.

Af en toe een zin

Je begint aan iets en je denkt: dit wordt niets.

Maar, zoals altijd, neem je je voor: ik ga door,

en je gaat ermee door tot het uit elkaar spat

in het meest zelfzekere gezicht, dat oplicht

terwijl aan tafel nog een kaart wordt gedeeld.

Fragment uit Bekentenissen van Bessie Head aan Breyten Breytenbach van Joris Iven.

Ward trad op tussen koffie en kaneel

Ik heb op het podium van Den Hopsack gestaan!

Het tapijt voelde goed onder mijn voeten.

Ik las twee gedichten voor en hield er, naast een podiumervaring, een gratis (jeej!) ontbijt aan over. Gelukkig mocht ik als eerste op en kon ik de rest van de ochtend genieten van koffie, koeken en poëzie.

Tijdens mijn optreden loopt er altijd iets mis. Ik: 

       1. vergeet mijn tekst

       2. verspreek me

Zondag gebeurde het tweede. Ik probeer dat niet meer erg te vinden. 

Ja, ik trilde zoals een blad, maar ik had mijn stem onder controle. 

In de loop van de ochtend kwam dichter Joris Iven aan mijn tafel zitten. Nicole Van Overstraeten, een vriendin van me die mee naar Den Hopsack was gekomen, schreef het voorwoord voor zijn volgende bundel. Ze kenden elkaar enkel via mail. Et voilà, plots zaten ze naast elkaar. Er zijn zelfs bewijzen van hun ontmoeting (met mij erbij).

In de volgende blogberichten post ik mijn twee ontbijtgedichten.

Nicole Van Overstraeten blogde ook over Den Hopsack. Haar verslag lees je hier.