Dagboek van een zomer

Het lijkt een week geleden dat ik dit bericht postte, maar de kalender zegt wat anders: het is meer dan twee maanden geleden. Mijn voornemen om dit blog vanaf 1 september opnieuw volgens de normale dienstregeling vol te schrijven, is uit het raam gevlogen. Mijn excuses!

Niet dat het me ontbreekt aan de wil, integendeel, maar mijn eindwerk voor de SchrijversAcademie Antwerpen krijgt voorrang. Eind september moet mijn roman in wording op het bureau van coördinator Xavier Roelens liggen. Als het allemaal goed komt, krijg ik ergens volgend jaar een papiertje waarop staat dat ik een schrijver ben.

Eindelijk.

Dat eindwerk verknallen is dus geen optie. Ik scheur door de pagina's, verander een woord, een zin of een heel hoofdstuk in de hoop dat het iets leesbaars (en op termijn iets uitgeefbaars) oplevert. We zien wel (zei hij koel).

Voor de zoveelste zomer op rij had ik me voorgenomen me weinig voor te nemen. Dat is vrij goed gelukt, meer nog: ik word steeds beter in niets doen. Er was wel dat gekke idee om een dagboek bij te houden als ik op plekken vertoefde die niet-thuis waren. Ik wilde de essentie van mijn hopelijk fantastische zomer in woorden vatten terwijl ik in een strandstoel achterover hing. De beste fragmenten zou ik op mijn blog zwieren.

Dat is nog steeds een voornemen, maar ik moet die fragmenten herwerken voor ik ze in de blogosphere loslaat. Ik merkte al gauw dat het verdomd moeilijk is een lijn in een dagboek te krijgen. Misschien zocht ik tevergeefs naar een spanningsboog in mijn leven? Misschien bepaalde ik vooraf onvoldoende waarover ik zou gaan schrijven? Ik dacht dat 'schrijven over de zomer' voldoende lijn zou bieden. Niet dus.

Ik ben een beetje bang om mijn zomergeklad te lezen. Zou het kunnen dat mijn woorden lichtjes doordrenkt zijn met rozé? Dat zou goed kunnen. Tussen de pagina's knispert vast nog chips en als ik niet oplet rolt er een olijf uit de rug. Zoals met proza en poëzie zal ik hakken en schaven om de dronken fragmenten nuchter te presenteren. Denk aan zon, boeken en lanterfanten (en rozé) en je hebt al een vrij goed beeld van mijn zomer.

Voor de lovers: er zit nog één stiftgedicht in de pijplijn.
Voor de haters: er zit nog één stiftgedicht in de pijplijn.
Daarna ga ik wat anders doen met schaar, lijm en puzzels.

Wil je weten hoe dat er zal uitzien? Volg dan mijn blog via e-mail. Dat doe je door rechts onderaan deze pagina je e-mailadres in het witte veldje te typen. Heb je dat allemaal goed gedaan, dan ontvang je elk nieuw blogbericht rechtstreeks in je mailbox. Gewoon doen!

Vakantie

Zoals vorig jaar neemt wardmertensschrijft.blogspot.be gas terug tot 31 augustus.

In tegenstelling tot vorig jaar zet ik de motor niet helemaal stil, tenzij ik:

• geen goesting heb.
• overstelpt wordt door uitnodigingen voor barbecues bij leuke mensen.
• overstelpt wordt door mensen die me gratis reizen naar Scandinavië aanbieden.
• zoveel lees dat ik vergeet te bloggen (euh ...)

Als ik deze zomer een boeiend stuk tekst of interview lees, dan zwier ik de link op mijn blog. Ik beschouw het als mijn plicht jullie van letters te voorzien in de woonkamers, woestijnen of berglandschappen waar jullie deze zomer vertoeven.

Waarschijnlijk zal ik het me ook niet kunnen laten jullie af en toe met een stiftgedicht te attaqueren. In een of ander blogbericht beloofde ik ook een gedicht en kortverhaal online te zetten. Bij deze maak ik mijn beloftes ongedaan, maar ik zit - zoals altijd - vol gouden intenties.

Alles mag, niets moet. Met die gedachte duik ik de vakantie in, hoofd eerst. En met dit plaatje:

Tot aan de andere kant van de zomer!

Zomer - vakantie - boeken

Zomer, vakantie, boeken! Een drievuldigheid om u tegen te zeggen. Hoe kan ik bij deze temperaturen niet aan zulke dingen denken? Op het werk gleed mijn blik van het computerscherm naar het raam met zicht op zachtjes wiegende boomkruinen aan een blauwe hemel. Ik herhaalde mijn gedachten, maar dan hardop: 'Zomer, vakantie, boeken!'

'Ward,' zei mijn collega, 'het is nog geen zomer.'
Ze wierp een blik op haar kalender om zeker te zijn.
'Wat?' vroeg ik.
'De zomer begint pas op 21 juni.'
'Zo laat?'
Ze knikte.
'Echt?'
Ze knikte.
Ik keek naar mijn eigen kalender en moest haar gelijk geven. Niet alleen de zomer liet (en laat) op zich wachten, ook mijn vakantie was (en is) niet in zicht. Het goede weer van de voorbije dagen heeft me ontregeld.

Ondanks de wake-up call van mijn collega, ben ik niet te houden. Gisterenmorgen heb ik de boeken* op een stapel klaargelegd die ik op vakantie wil meenemen. Meer nog: ik wil ze allemaal lezen. Voor elke gemoedsgesteldheid die me kan overvallen, heb ik een boek of bundel binnen handbereik.

Ik draai mezelf een rad voor de ogen, dat weet ik heus wel. De kans is klein dat ik die stapel tegen eind augustus heb afgewerkt. Met lezen heb ik hetzelfde 'probleem' als met schrijven (zie ook dit blogbericht): ik jaag er de meeste pagina's door tijdens gewone (werk)weken. Op een comfortabele stoel in de zon krijg ik minder gelezen dan op een eivolle trein in de spits. Lekker zitten betekent ook lekker in slaap vallen. Daar is niets mis mee, maar aan lezen kom ik dan niet toe.

Als ik in het buitenland ben, zijn de momenten zeldzaam waarop ik op een stoel zit met een boek in de hand. Op reis wil ik een land verkennen. Ik wil de steden, musea en natuur zien. Misschien kom ik op die plek geen tweede keer? Het gevolg is dat ik op het einde van zulke dagen geen energie heb om te lezen. Het enige waartoe ik dan nog in staat ben is een kwartier lang naar een televisieprogramma kijken in een taal die ik niet begrijp. De rest van de avond wikkel ik me in de lakens en geniet ik na van alles wat ik heb gezien.

Vakantie, een geweldige uitvinding, maar soms word ik er soms gek. Op de duur ga ik naar de werkvloer verlangen om toch weer enige regelmaat in mijn leven te krijgen. Heb ik dat juist geschreven?

Deze zomer zal het anders zijn. In september leg ik op dit blog verantwoording af.

* Renate Dorrestein - Het geheim van de schrijver
Robert Olen Butler - From where you dream
Joke J. Hermsen - Kairos
Elfriede Jelinek - Lust
Sanneke van Hassel & Annelies Verbeke - Naar de stad
Dirk van Bastelaere, Erwin Jans & Patrick Peeters - Hotel New Flanders
Ramsey Nasr - Mi have een droom
Joris Iven - Braziliaans blauw
Els Moors - Liederen van een kapseizend paard
Rodaan Al Galidi - De maat van de eenzaamheid
Michael Vandebril - Het vertrek van Maeterlinck