Een titelloos gedicht in beeld

Dit titelloos gedicht is niet het eerste gedicht dat ik ooit schreef, maar wel het eerste gedicht dat ik afwerkte. Als kers op de taart werd het in november 2010 in Op Ruwe Planken gepubliceerd.

Soms lees ik ouder werk van mezelf en denk ik: dat zou ik nu anders doen. Dit gedicht blijf ik echter graag voordragen. Het is niet complex, moeilijk, serieus of hermetisch, maar dat maakt me geen bal uit.

Misschien vind ik het zelfs een beetje jammer dat het me niet meer zou lukken dit soort van gedicht te schrijven. Ik beschik tegenwoordig over meer poëtische bagage, maar soms vind ik mijn recenter werk te serieus.

De uitgeschreven versie van het gedicht vind je hier.

Paars

I
welkom
zegt de stomme mond van goeroe

het lichaam hardt transparant
schouders hoekig, billen rond

wij zijn hier bijeengekomen
daarom zingen wij

de linkervoet wortelt in de grond
de rechter volgt

armen wakkeren de storm aan
vliegende herten vluchten omhoog

het paradijs waait uit



II
de man meet de kracht van de zee
schreeuwt vaarwel

alsnog de vrouwenhand
geweigerd het oor op
een schelp gelegd

golven wassen het woord glad
slakken kruipen omlaag



III
als vissen op nat zand

kieuwen uitgeblazen
skelet droog gelikt
vinnen geslepen

vuur op een ander strand
van hetzelfde land



IV
de vrouw schat de afstand tot een luchtballon
het vlees wijkt van haar gebeente

gieren slaan het vel lek

op gloeiende kolen zalft de mannenhand
haar lichaam hard, strak en glimmend



V
een tamtam
een regenboog
een aardverschuiving

uitgesproken paars

stof rolt rond de voet
van een berg

een hoef veegt het korstmos vrij
op de rug van het rendier rust een kind

welkom is het eerste woord

de man en de vrouw leggen een hand
op de zachte mond en wachten

Paars (met kat en kerstboom)

Naar aanleiding van de publicatie van de cyclus Paars in Op Ruwe Planken kreeg ik van hoofdredacteur Laurens van de Linde de vraag om op te treden op de Nijmeegse Gedichtennacht. Erg aardig vond ik dat, alleen besloot ik mijn kat te sturen. Als compromis stelde ik hem voor een filmpje te maken waarin ik Paars voordraag. Het resultaat zie je hierboven. De kat doet ook mee. Haar naam is Pickles en ze is een schatje. De kerstboom op de achtergrond is ondertussen verbrand. Pickles en ik missen hem ontzettend. We verstopten ons graag achter zijn groene takken.

Publicatie in Op Ruwe Planken

Mijn cyclus Paars werd in het Nederlandse literaire tijdschrift Op ruwe planken gepubliceerd.

I
welkom
zegt de stomme mond van goeroe

het lichaam hardt transparant
schouders hoekig, billen rond

wij zijn hier bijeengekomen
daarom zingen wij

de linkervoet wortelt in de grond
de rechter volgt

armen wakkeren de storm aan
vliegende herten vluchten omhoog

het paradijs waait uit

Lees je graag de rest van de cyclus? Klik dan hier om een exemplaar van Op ruwe planken 14.1: Klassiek te bestellen.

Titelloos gedicht

zonde, dat men geen zoenen

meer stuurt aan ballonnen

of letters in flessen

het zijn de geschreven liefdesbrieven

aan de nobele onbekenden

maar dat is onzin

lopen wij daarom

met getuite lippen

aan de rand van de zee