Oeverloos de lelies

wijd de bladen krullend
de randen openen de kelken
hun monden de diepte is on-
peilbaar door bloemhart heen
tot voorbij

en de reflectie van een bomenrij

alom het zachtroze doch
laveert de libel springt
de kikker heen in weergaloos
licht dat fonkelt als een spiegel
bodemloos

en de reflectie van een boom

water gutst over de randen heen van
een wereldwijd omspannen canvas
oeverloos de lelies
geen aarde geen lucht geen grenzen
meer

Oeverloos de lelies werd geschreven bij Waterlilies van Claude Monet. Het gedicht refereert ook naar een uitspraak uit 1909 van de kunstcriticus Roger Marx naar aanleiding van de tentoonstelling van de waterlelieschilderijen: 'No more earth, no more sky, no more limits now.'

1976 (blauw)

ik nam een foto van een kaart gepost in juli
hoe het eerste licht een kathedraal blauw verft
te donker voor een eerste polaroid te licht voor

een flits een weerslag aan het begin van
handgeschreven regels op de postkaart
- de kathedraal van monet
groeten uit rouen mama xxx

ik nam een foto van een kaart gepost in juli
op de eerste dag van de winter in het blauw
van het eerste licht bevroren op het scherm
van een inklapbare
draagbaar

1976 (blauw) werd geschreven bij Rouen Cathedral façade and Tour d’Albane (morning effect) van Claude Monet.

Hooimeid

rood lag de avond over het akkerland voltooid

de mijten gehooid tot hoeden van heren

daar ritselde ik ooit een meid

warmde mij aan het rood als verf

steeds dieper van toon verkleurde ze naarmate

het licht tussen ons lichaam verdween

kijk hoe de halmen langs haar flanken kriepten

ze wierp de werkdag van zich af en ik

ik wist niet eens hoe tot nooit meer klonk

ze butste een raam uit het hooi en keek

hoe de avond viel op de dommelboerderij

Hooimeid werd geschreven bij Grainstack/Haystack (sunset) van Claude Monet.

In plooien

hij hield het evenwicht angstvallig
vast in zijn trilby hoed
het stormt, zei de zoon

een golf over de vloedlijn brak glas op rotsen
goud gloeide in bliksemseconde

het klif parelde zee op paarse robuuste ruggen

de zee fatsoeneert haar bruidsjurk
het schuim rolt koppen, zei de vader

met getuite lippen tilde de donderwolk
de hoed omhoog, hij wees naar
een glimp van het witste wit

In plooien werd geschreven bij Rough weather at Étretat van Claude Monet.

Kom

de lelies openen zich onder een onmetelijke waterval
ontluiken pioenen priemen takken kraken kevers

en zomaar een brug

boog over het water
over lelie, pioen, tak en kever want

je wordt verwacht

de wisteria staat bijna in bloei
het licht valt zo mooi omstreeks de middag
in het midden van zomaar

een brug

Kom werd geschreven bij The waterlily pond van Claude Monet.