Een cut-up, wasda?
Volgens Wikipedia werd de cut-up uitgevonden door de dadaïst Tristan Tzara. Hij verzamelde uitgeknipte woorden in een hoed, trok er blind een aantal weer uit en maakte daarmee een gedicht.
De bekendste cut-upper, beat poet William S. Burroughs, zei in een interview met The Paris Review het volgende over de techniek:
Elke verhalende passage of een passage die bestaat uit, zeg, poëtische beelden is altijd onderhavig aan een hele reeks varianten, die allemaal op hun eigen manier waardevol kunnen zijn. Als je een pagina van Rimbaud verknipt en herschikt, krijg je compleet nieuwe beelden - echt Rimbaud-beelden, maar nieuw.
Volgens Burroughs zit er evenveel betekenis in een cut-up dan in het origineel. Het leven zelf is voor hem één grote cut-up:
Iemand leest een krant en zijn oog volgt keurig de kolom op een aristotelische manier, één idee en zin tegelijkertijd. Maar onbewust leest hij de kolommen aan weerszijden en is hij zich bewust van de persoon die naast hem zit. Dat is een cut-up.
Bouw Val wablieft?
Van oktober 2014 tot juni 2015 werkte ik aan de cut-up-cyclus Bouw Val.
Ik zette mijn schaar in elk magazine dat ik in huis vond. Dat bleken vooral interieurmagazines te zijn. Elk woord en elke foto waarin cut-up-poëzie school werd zorgvuldig, doch hardhandig uit zijn of haar oorspronkelijke context geknipt.
Waarom?
Omdat er buitensporig veel belang wordt gehecht aan het bezitten van een huis dat er 24/7 perfect uitziet. Er moest maar eens, onverwacht, een fotograaf van een interieurmagazine voor je deur staan die op het laatste nippertje beslist je fabuleuze woonkamer toch niet te fotograferen omdat er een pluk stof langoureus over je parketvloer rolt.
Echt?
Echt.
Kan ik die cut-ups herlezen?
Dat kan. Snuffel rond op mijn blog en je zult ze vinden. Misschien kom je ook nog andere leuke dingen tegen. Of, als dat weinig aanlokkelijk klinkt, gebruik dan gewoon onderstaande links.
Een american dream maakt
Chinees vee beschut
Ondertussen dit paradijs
Mijn deur moet
Horoscoop van een
Bodem ramen dak en
Grote beslissing
Automatisch warm supermodellenras
Woonnummer met klasse
Ontdek het ik der viriliteit
Geest in duikerpak
Lucy, I am your mother!
Het grill restaurant toekomst
Hier loopt u
Te koop aan vuistslag
Vandaag begint u
Dat samen verdwalen
Hoe kijken door iconisch labyrint
Doorbraak
London verdwaal
Barones grillster
Dankzij winkelart
Kamer valt en schande knalt
Hotspot mensencocktail
Het jaar opgeven
Signalement
Dat plannen van bewustzijn
Gele gondel in ceylon orange pekoe tea
Fermenteren van volgend appartement
Nergens poëtisch
Het weekend is ruilhandel
Je oorlog klaar
Ik/24/En
Opendeur feest muziek dineren
We?
Europa robuust huis
Puzzel mei
Dank u!
Ik dacht dat je het nooit zou zeggen.
Posts tonen met het label Bouw Val. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bouw Val. Alle posts tonen
dinsdag 30 juni 2015
zondag 12 oktober 2014
Cut-ups van een zomer
Aan het begin van de zomer voelde ik dat de stiftdichtcyclus Complot bijna rond was. De vakantie was het ideale moment om lanterfant-gewijs over een vervolg na te denken. Ik verbond mijn volgende poëtische stap aan één voorwaarde: het gedicht moet op een onconventionele manier tot stand komen (lees: niet met pen en papier aan mijn bureau).
Naar aanleiding van een publicatie van Maaike Haneveld in Kluger Hans, surfte ik naar haar blog maaikeheefteenwebsite.nl. Daarop vond ik enkele knappe cut-ups. Ze knipt en plakt niet alleen woorden, maar voegt er ook een beeld aan toe. Volgens wikipedia nestelt ze zich daarmee in een traditie die teruggaat tot de dadaïst Tristan Tzara. Hij verzamelde uitgeknipte woorden in een hoed, trok er blind een aantal weer uit en maakte daarmee een gedicht.
De bekendste cut-upper, beat poet William S. Burroughs*, zei in een interview met The Paris Review** het volgende over de techniek:
Elke verhalende passage of een passage die bestaat uit, zeg, poëtische beelden is altijd onderhavig aan een hele reeks varianten, die allemaal op hun eigen manier waardevol kunnen zijn. Als je een pagina van Rimbaud verknipt en herschikt, krijg je compleet nieuwe beelden - echt Rimbaud-beelden, maar nieuw.
Volgens Burroughs schuilt er evenveel betekenis in een cut-up dan in het origineel. Het leven zelf is voor hem één grote cut-up:
Iemand leest een krant en zijn oog volgt keurig de kolom op een aristotelische manier, één idee en zin tegelijkertijd. Maar onbewust leest hij de kolommen aan weerszijden en is hij zich bewust van de persoon die naast hem zit. Dat is een cut-up.
Mijn zomer speelde zich hoofdzakelijk af onder een notelaar en in de buurt van rozen, maar af en toe klapte ik mijn strandstoel dicht en deed ik meer dan ademen en lezen. In de Expo Picasso in de historische site Oud Sint-Jan zag ik dat René Magritte zich ook aan genre waagde. In een klein kamertje hingen naast litho's van zijn schilderijen ook twee cut-ups (of surrealistische installaties, dat klinkt chiquer).
De schoenen van de cut-uppers die me voorafgingen zijn groot om te vullen. Hun surrealistische poëzie ontmoedigde me gelukkig niet, integendeel. Hoe meer cut-ups ik zag, hoe meer goesting ik kreeg om er zelf aan te beginnen. Ik bedacht zelfs een plan van aanpak: in het wilde weg woorden en beelden uitknippen leek me een slecht idee. Cut-ups zijn sowieso bont en blauwe gevallen. Ik knipte vooral woorden en foto's uit interieurbladen. Ik dacht: misschien zorgt die keuze op het einde van de rit voor een eenheid tussen mijn verschillende probeersels.
Ik gooide al mijn knipsels in twee blikken dozen, één doos met woorden en één met beelden. Vervolgens trok ik blind vijfentwintig woorden. Daarmee maakte ik een cut-up. Op het einde voegde ik een beeld toe dat bij het gedicht paste. Soms speelde ik een beetje vals, gooide ik een woord terug in de doos en nam ik (niet blind) een ander. Soms kwam ik toe met een woord minder, soms gebruikte ik een woord meer. Alles in naam van de kunst, dat spreekt vanzelf. De cut-up cyclus kreeg als werktitel Bouw Val.
Vanaf volgende week tot eind dit jaar zal ik elke woensdag een nieuwe cut-up op mijn blog posten. Ontvang je graag mijn cut-ups rechtstreeks in je mailbox? Abonneer je dan op mijn mailinglist. Dat doe je door rechts onderaan deze pagina je mailadres in te vullen.
* Cut-ups van William S. Burroughs vind je hier en hier.
** Het volledige interview van William S. Burroughs met The Paris Review vind je hier.
Naar aanleiding van een publicatie van Maaike Haneveld in Kluger Hans, surfte ik naar haar blog maaikeheefteenwebsite.nl. Daarop vond ik enkele knappe cut-ups. Ze knipt en plakt niet alleen woorden, maar voegt er ook een beeld aan toe. Volgens wikipedia nestelt ze zich daarmee in een traditie die teruggaat tot de dadaïst Tristan Tzara. Hij verzamelde uitgeknipte woorden in een hoed, trok er blind een aantal weer uit en maakte daarmee een gedicht.
De bekendste cut-upper, beat poet William S. Burroughs*, zei in een interview met The Paris Review** het volgende over de techniek:
Elke verhalende passage of een passage die bestaat uit, zeg, poëtische beelden is altijd onderhavig aan een hele reeks varianten, die allemaal op hun eigen manier waardevol kunnen zijn. Als je een pagina van Rimbaud verknipt en herschikt, krijg je compleet nieuwe beelden - echt Rimbaud-beelden, maar nieuw.
Volgens Burroughs schuilt er evenveel betekenis in een cut-up dan in het origineel. Het leven zelf is voor hem één grote cut-up:
Iemand leest een krant en zijn oog volgt keurig de kolom op een aristotelische manier, één idee en zin tegelijkertijd. Maar onbewust leest hij de kolommen aan weerszijden en is hij zich bewust van de persoon die naast hem zit. Dat is een cut-up.
Mijn zomer speelde zich hoofdzakelijk af onder een notelaar en in de buurt van rozen, maar af en toe klapte ik mijn strandstoel dicht en deed ik meer dan ademen en lezen. In de Expo Picasso in de historische site Oud Sint-Jan zag ik dat René Magritte zich ook aan genre waagde. In een klein kamertje hingen naast litho's van zijn schilderijen ook twee cut-ups (of surrealistische installaties, dat klinkt chiquer).
De schoenen van de cut-uppers die me voorafgingen zijn groot om te vullen. Hun surrealistische poëzie ontmoedigde me gelukkig niet, integendeel. Hoe meer cut-ups ik zag, hoe meer goesting ik kreeg om er zelf aan te beginnen. Ik bedacht zelfs een plan van aanpak: in het wilde weg woorden en beelden uitknippen leek me een slecht idee. Cut-ups zijn sowieso bont en blauwe gevallen. Ik knipte vooral woorden en foto's uit interieurbladen. Ik dacht: misschien zorgt die keuze op het einde van de rit voor een eenheid tussen mijn verschillende probeersels.
Ik gooide al mijn knipsels in twee blikken dozen, één doos met woorden en één met beelden. Vervolgens trok ik blind vijfentwintig woorden. Daarmee maakte ik een cut-up. Op het einde voegde ik een beeld toe dat bij het gedicht paste. Soms speelde ik een beetje vals, gooide ik een woord terug in de doos en nam ik (niet blind) een ander. Soms kwam ik toe met een woord minder, soms gebruikte ik een woord meer. Alles in naam van de kunst, dat spreekt vanzelf. De cut-up cyclus kreeg als werktitel Bouw Val.
Vanaf volgende week tot eind dit jaar zal ik elke woensdag een nieuwe cut-up op mijn blog posten. Ontvang je graag mijn cut-ups rechtstreeks in je mailbox? Abonneer je dan op mijn mailinglist. Dat doe je door rechts onderaan deze pagina je mailadres in te vullen.
* Cut-ups van William S. Burroughs vind je hier en hier.
** Het volledige interview van William S. Burroughs met The Paris Review vind je hier.
Abonneren op:
Posts (Atom)